Schrijf r u i m t e

Schrijf r u i m t e

Tekstproducties, (eind)redactie en communicatieadvies

Met glanzende toet in je joggingbroek

Je herkent het vast; je stapt weer eens een Etos, Kruidvat of andere drogisterij binnen, vergaapt je aan de enorme keus aan huidverzorgings-,verfraaiiings- en verjongingsproducten. En soms, heel soms, ga je dan raar denken. Zo van: mmm, een mooie glanzende huid. Waarom niet? En, belangrijker, waarom niet voor mij? En je praat eens met de verkoopster. “Ja, mevrouw, eerst uw gewone dagcrème, dan deze strobing cream radiant finish (hierna te noemen SCRF), daarna de hydrating BB cream (hierna te noemen HBBC) en daarna de blusher. Daarna een beetje blenden en u bent weer klaar voor weer een nieuwe dag”.

Nu weet ik natuurlijk ook wel dat ik gewoon een luiwammes ben die zeker geen 4 tubes openschroeft alvorens op de fiets te klimmen om aan de arbeid te gaan. Maar ja. Soms stokt het een beetje in de bovenkamer. Dan geloof je ineens dat je dat eigenlijk ook wil. Ja, dat overkomt mij ook. Soms. Nu dus. Dan vergeet ik hoe mijn authentieke ik in elkaar zit. Dat ik op de dagen dat ik de deur niet uit hoef voor het werk, me vaak pas halverwege de dag realiseer dat ik nog in m’n pyjama zit. En zelfs als die gedachte tot me is doorgedrongen, ik eigenlijk ook nooit verder kom dan een joggingbroek/legging/woontrui-met-hoody/omslagdoek, warme toffels en een grote pot thee.

Maar ja, door die gekke kronkel in de bovenkamer moet ik nu ’s morgens dus een halfuur eerder opstaan om m’n toet vol te smeren en dan hoop ik ook nog enigszins appetijtelijk uit die exercitie tevoorschijn te komen. Dat laatste is een utopische gedachten. Want, wat de mevrouw van de drogisterij niet heeft verteld, is dat de SCRF glinstert. Dat zie je niet als je een klodder uit de testtube uitsmeert op je hand, maar eenmaal op je gezicht is het alsof je verwoede pogingen doet om het te winnen van de kerstboom. Schrik! Maar, er is nog hoop, want geheel volgens instructie moet ik er natuurlijk nog HBBC overheen smeren.

Mmm, da’s misschien een beetje teveel. Eraf halen dan maar weer. Nog een keer overnieuw, gelijk ook maar iets minder SCRF. Helaas is de SCRF erg zuinig in gebruik, dus het resultaat is nog steeds oogverblindend. Nou ja, hup, de HBBC eroverheen. Mmmm. Apart. Aangezien ik net als veel dames sinds de menopauze gezegend ben met kin-en snorharen waar onze vrouwtjeskat Sien jaloers op zou kunnen worden, zie ik er nog steeds uit als een glitterpoes, compleet met -nu glinsterende- gezichtsbeharing.

Maar, ik geef nog niet op. De professional uit de drogisterij heeft duidelijk gemeld dat een blusher niet mag ontbreken. Dus, de kwast in de blusherpot gedoopt en hup, aan het blenden. In de spiegel zie ik iemand die ik nog nooit eerder ben tegengekomen, maar in mijn dagdromerij dient zich een glanzende carrière aan. Ken je dat gevoel? Plotsklaps komen je diepste verlangens onstuimig in golven naar de oppervlakte. Precies! En ineens wist ik het: een cursus face shaping, eens per week een beauty blog opnemen en de rest van de tijd met joggingbroek/legging/woontrui-met-hoody/omslagdoek, warme toffels, een grote pot thee en een mooi boek op de bank hangen.

O ja, die bovenkamer. Da’s waar ook. Doet soms een beetje raar.

Schrijf een reactie